dichterswandeling
is aan de andere kant
van die immense plas
De almanak
laat de dode
dichter zien hij
leest een vers voor
De trage stem
laveert tussen
zijn woorden en
rijmt zijn regels
Het lijkt of hij
weer leeft zo spreekt
zijn stem in de
kamer mij thuis
Alleen dit vers
is nog de rest
rust onder een
laagje aarde
Ik hoorde een
dichter lachen
om zijn rare
kwinkslagen vers
De grap keerde
nog eens terug
maar omgekeerd
en het leukte
Verzen schrijven
is geweldig
verzen lachen
is nog leuker
De ernst verdampt
uit de regels
woorden grappen
tot het einde