gekeken waar je was
wolkentoppen
hoger dan de Olympus
De almanak
laat de dode
dichter zien hij
leest een vers voor
De trage stem
laveert tussen
zijn woorden en
rijmt zijn regels
Het lijkt of hij
weer leeft zo spreekt
zijn stem in de
kamer mij thuis
Alleen dit vers
is nog de rest
rust onder een
laagje aarde
Ik hoorde een
dichter lachen
om zijn rare
kwinkslagen vers
De grap keerde
nog eens terug
maar omgekeerd
en het leukte
Verzen schrijven
is geweldig
verzen lachen
is nog leuker
De ernst verdampt
uit de regels
woorden grappen
tot het einde
Ze belden hem
ik zal toch niet
de prijs hebben
gehaald dacht hij
Het was wel zo
u heeft de prijs
u mag wel je
zeggen zei hij
Daarna zwol zijn
borst tot slagschip
en liepen zijn
schoenen naast hem
Er wordt al een
poster gemaakt
waar het gedicht
zich dan prijsgeeft
Ze belden voor
een interview
en vroegen wie
hij precies was
Dat weet ik ook
niet bekende
hij ik vraag me
dat jaren af
Misschien zit wie
hij is ergens
verstopt in het
winnend gedicht
De gedichten
stromen over
het scherm hier spreekt
een veeldichter
Elke dag een
gedicht lijkt wel
makkelijker
dan een foto
De lucht trekt wel
weer over maar
de gedichten
barsten voegen
Nog een regel
dan ben ik klaar
spreekt een enkel
gedicht hardop
Maar dan blader
ik verder en
zie juweeltjes
zichtbaar blinken
Ik dicht een eind
vooruit letters
schuiven in beeld
ze vervormen
In gedichten
spreekt de dode
laatste woorden
in gedachten
Dwaal ik af naar
dantes hel waar
een warme gloed
mijn woorden vult
De laatste zin
een paukenslag
slaat terug als
een boemerang