Ik vertel iets
over mijzelf
het moet kort past
op een a4
In enkele
steekwoorden staat
een heel leven
samengebald
Opleidingen
ervaring en
avonden van
hard studeren
Staan daar op dat
velletje in
een oogopslag
zonder gevoel
Ze beginnen
op elkaar te
lijken dagen
thuis zonder werk
Opstaan schrijven
lezen zitten
lopen fietsen
de boodschappen
Het kruipt met een
slakkengang langs
weekend valt weg
in dit ritme
Als de regen
in trage stroom
langs het raam glijdt
blijft somberheid
Ik heb genoeg
te doen en ik
geniet heus wel
maar ik wil nut
De zon schijnt wel
maar dan achter
de wolken zei
ik vanmorgen
We reden naar
school en buiten
somberde het
grijze tinten
Ze geloofden
mij niet waar is
hij dan vroegen
ze met argwaan
Ze keken niet
ver genoeg ik
geef ze gelijk
bij dit grijs weer
Om mijn hoofd heen
zwermen gaten
van verleden
ze zoeken zich
Alle gaten
blijven gaten
want het grote
vergeten is
Vergeten in
alle beelden
die je dacht bij
je te dragen
Verhalen van
vroeger zijn de
gaten gevuld
met fantasie
Zelfs in al mijn
ongeloof wil
ik best nog eens
mijn schoen zetten
Met een wortel
erin zoals
ik hem vroeger
niet eens zette
En dan liedjes
zingen in het
vertrouwen dat
morgen iets brengt
De donkere
ochtend met die
schoentjes met de
cadeaus erin
Dat geloof en
die verrassing
gewoon voor een
keertje terug
Je verdwijnt in
hoogte verstopt
je achter de
stromen nevel
Je hoofd is weg
ver weg zweven
druppels water
langs je muren
Ik tuur omhoog
maar zie hoe je
oplost in de
lage wolken
Dan zeggen je
klokken waar de
klepel hangt je
klinkt buiten zicht
Hoe beweging
in een voorwerp
kruipt dat stilstaat
ogenschijnlijk
Ergens trekt de
zwaartekracht aan
een kant en drukt
alles omlaag
Een knal het valt
op de grond een
plof verklapt nu
de beweging
Het blijft bij dit
gevalletje
gekukeld in
centimeters
Maar genoeg plof
voor opschrikken
in een huis vol
stilte gehoord
