hoog in de wolken
knijpt de domtoren
een oogje toe
Je verdwijnt in
hoogte verstopt
je achter de
stromen nevel
Je hoofd is weg
ver weg zweven
druppels water
langs je muren
Ik tuur omhoog
maar zie hoe je
oplost in de
lage wolken
Dan zeggen je
klokken waar de
klepel hangt je
klinkt buiten zicht
Ik reisde naar
utrecht om licht
te zien maar kreeg
een opkikker
Voor het einde
spreidde zich een
verhaal over
het podium uit
Zonder woorden
gebaarde het
een verhaal dat
mij zo meetrok
Pas op de weg
terug naar huis
besefte ik
wat licht gezien
