wolken huilen
tranen op het dak
nieuwjaarsduik
Vergeefs schieten
de woorden een
gebedje voor
het zover is
Dan knalt alles
voorwaarts een week
en ik zit thuis
de hele dag
Nutteloos te
staren hoe de
zon door de dag
kruipt en ik volg
Er is genoeg
te doen maar de
zwarte leegte
lonkt haar veren
Was het zover
dan was het niet
zo ver als het
nu wil lijken
Een lange reis
was het maar we
mochten weer op
weg naar huis gaan
Wegen wezen
dezelfde weg
maar de richting
tegengesteld
Ik voelde het
stof nat worden
veranderen
in modderstroom
Tot het bos was
er niks aan de
hand maar daarna
kronkelde shit
Van beneden
borrelde het
verder omhoog
tot tophoogte
Dreef een wens zo
snel van mij af
de wens naar huis
terugkeren
Een paraplu
hielp niet meer ik
zag het huis al
naar mij komen
Mist en regen
weerhielden mij
niet je vast te
kunnen houden
Ik rook geuren
vertrouwd in mijn
neusgaten naar
binnen komen
Iedereen was
er en was zo
aardig dat ik
blij was te zijn