de trams volgen licht
de ene na de ander
wolken van vervoer
Het leven dat
korrelt onder
mijn voeten op
roestige rails
Een monument
van bloemen en
kaartjes hangt aan
de hekspijlen
De sneeuw probeert
de kaarsjes te
verstoppen in
de witte laag
De vraagtekens
op de briefjes
blijven staan net
als haar foto
Dan dendert de
sneltram voorbij
het kwaad verdwijnt
in de tunnel