Elke dag een haiku of gedicht mét foto van de wolkenhemel
wolkenhoog krekelvelden
tjirpende trappers
de fietser ver naar voren
zonder vooruitgang
donkere wolk in de rug
voor de bui weer thuis
trekken links en rechts voorbij
droge overtocht
mij in wil halen
het is mijn schaduw
ingehaald op het fietspad
dwarse runderen
waar de meeuwen rondtoeven
vliegen eenden spaak
elk hectometerpaaltje
zit een roofvogel
over het kale land
zwoegt alleen de fietser
vliegt een kiekendief gelijk
op met mijn fietsen
waait de wind zijn jasje
de molens zwaaien
op dezelfde hoogte als
krekels in de berm
warmen zich aan het fietspad
tot de fietser komt
door het donkere bos
een uil vliegt voor hem
op zijn laatste tandjes
doortrappend bestaan
op de verlate fietser
misschien valt het mee
rijdt wodan op zijn strijdros
op lichte wolken
over het lange fietspad
de hei vol honden
uiteindelijk sta je voor
hetzelfde stoplicht
klopt de week door mijn aders
het volle hoofd leeg