Kijk daar op dat
hekje zwoeren
we elkaar trouw
onder bomen
Bij de gracht van
huis almelo
onder het blad
van de beuken
Gingen ringen
over en weer
van vinger naar
de ringvinger
Ze vertelde
het haar ik wist
het niet meer en
voelde schaamte
Nu ik er weer
over denk weet
ik hoe het ging
zie ons daar staan
Niemand wist van
ons geheim we
zoenden het blad
moest nog komen
We rijden in
gedachten naar
almelo al
kan het glad zijn
We gaan toch om
haar verjaardag
te vieren het
cadeautje mee
We weten heus
dat het van haar
niet hoeft want ze
heeft toch genoeg
Het is al feest
dat we komen
daar is verder
niks bij nodig
We zoenen haar
op de wang voor
driekwart eeuw op
deze aardbol
Tot we weten
dat het niet kan
wat feest moet zijn
maakt verdrietig
Maar we weten
ook dat ze leeft
in gedachten
hoera hoera
Ik droomde de
lange weg naar
almelo en
ging weer terug
De regen viel
in miezer op
de autoruit
sloegen wissers
Het donker in
scheen het licht op
de stralen zag
ik water gaan
De treurnis hing
vooruit het licht
verdween in de
herinnering
