De lente is
herfst geworden
hoe het ene
veelbelovend
Groene spruitjes
maakt laat najaar
volle vruchten
omlaag vallen
De lage zon
schijnt door dikke
bladerenpracht
van een zomer
Ze gloeit nog warm
van gemaakte
uren zachte
herinnering
Sprak de ene
van komen de
ander neemt zo
zoetjes afscheid
Handen kruisen
een kruis dwingen
zo tot stilstaan
midden op weg
Het verkeer stopt
ik kom van rechts
roept de fietser
luid eigenwijs
Het geluk zoekt
het spoor verder
waar de wegen
elkaar kruisen
Niemand ziet het
maar de viersprong
wijst naar alle
kansen vooruit
De keer keert zich
tegen de keer
het water lacht
zijig terug
Verzuipen kan
altijd nog als
het water aan
de lippen staat
Een dik boek staat
op het bureau
naast schrijfwerk a
rebours zegt kaft
Het boek rechtop
een dijk tegen
indringers en
steun bij schrijven
Ik pak mijn tas
uit en vind de
documenten
van toen en toen
Plannenmakers
de dromen op
papier waren
luchtkastelen
Als alles niks
blijkt en je met
lege handen
papieren ziet
Zonder boodschap
holle frasen
beloven ze
ooit beterschap
De tas is leeg
het hoofd vol van
de laatste dag
voorbij voorbij
Afscheid nemen
valt dit jaar zwaar
normaal trek ik
zo de deur dicht
Maar vandaag bleef
de klink nog een
tijdje aan mijn
vingers kleven
Ik zag hoe mijn
bureau tegen
de ramen hoog
en traag traande
De stoel was leeg
maar hield zich goed
net als ik dat
komt pas later
Mijn bureau wordt
leger een heus
leger trekt zich
gedwee terug
Onder het blad
dansen muizen
een stukje voor
de huzaren
De vloer verschuift
mijn stoel aan de
poten wordt traag
geknaagd vol lof
Het is bijna
de dag dat de
blije muizen
mijn vertrek zien
