Neem een trek uit
de waterpijp
hij staat daar voor
zuig en giechel
Neem nog een hijs
voel je blij vrij
relaxt op de
wolkjes vol rook
Dan dansen we
waterpijp de
pufjes blazen
vrolijk rondjes
Tot de bellen
bezit van je
zweven en het
giechelen stokt
Het liefst zit ik
met het boekje
een schaduw in
het leeshoekje
Elke bladzij
slaat weer nieuwe
spanning toe het
verhaal binnen
Is dit een klucht
dan zweven er
geesten over
het kerkhof heen
Gevolgd door een
rechtszaak waar meer
mop dan ernst in
spreekt ik lees door
Gegrepen door
het verhaal stijl
spinnend door de
verhaallijnen
En denk nergens
anders meer aan
en mijn eigen
verhaal vergeet
Als u even
een momentje
heeft dan kijk ik
er even naar
Op het dashboard
kleurt een motor
geel maar wat het
probleem nu is
Gisteren een
grote beurt is
nu groot probleem
hij hort en stoot
Terwijl ik sta
te wachten is
hij in de weer
ik vrees iets ergs
Regendruppels
reinigen de
regels van mijn
rimpelgezicht
Ze dobberen
op gedachten
en knipperen
de wimpers dicht
Voor elk woord is
een zucht van de
regeldruppels
in dit gedicht
Nog een windvlaag
en de regen
droogt op in een
eind gedachten
De pen krast de
herinnering
op het papier
daar komen ze
De verhalen
van toen ontstaan
spontaan woord voor
woord groeien ze
Aan tot grote
koralen van
verhalen in
nu geboren
Verschijnen ze
hier op papier
nog halfzachte
eitjes niet gaar
Maar genoeg voor
mijzelf zeggen
ze precies wat
is weggestopt
Gekrijs komt uit
de rietkragen
bijna rechtop
vloog hij omhoog
Het krijsen wiekt
kantelend maar
met rechte kop
over de sloot
Verdwijnt in het
vallend duister
terwijl bomen
hemels kleuren
De hemel verft
de herfsttinten
de bomenrij
volgt het gekrijs
De wintertijd
grijpt de middag
bij haar grijze
wolkendeken
Waterdruppels
vechten om een
stukje ruimte
niemand valt neer
Het licht knipt aan
verwondert zet
de fietser zijn
lamp op het stuur
Hij weet dat het
zo hoort maar wil
niet snappen dat
het nu duistert
