het hoofd een schuimspaan
opgeklopte gedachten
bewoelen wolken
Regendruppels
reinigen de
regels van mijn
rimpelgezicht
Ze dobberen
op gedachten
en knipperen
de wimpers dicht
Voor elk woord is
een zucht van de
regeldruppels
in dit gedicht
Nog een windvlaag
en de regen
droogt op in een
eind gedachten
Pas als de wind
ligt willen de
indrukken een
beetje zakken
De draaimolen
staat stil ik kan
weer denken wat
ik wil denken
Lades trekken
zichzelf open
of mogen nog
kort dichtblijven
Dan verschijnt het
antwoord in iets
waar je nooit op
gekomen was
Ik zoek in mijn
gedachten de
missing link waar
alles misgaat
De stroomstoot of
de reactie
ze blijven traag
gedwee liggen
Terwijl boven
mijn hersenen
rondjes rennen
achter elkaar
Dan slaat alles
stil het antwoord
praat statig op
gedragen toon