Drading belaadt
zich electrisch
gaten steken
smeken draden
Ik snap het niet
zie lussen in
ussen met de
neus ertussen
Het slagen blijft
uit op water
en brood voor ons
is geen kookplaat
Alles chaos
de draden kleur
bij kleur moeten
goed in het hoofd
Pas dan is de
aandacht voor de
warboel draden
voor het fornuis
Vandaag gaan we
weer een dagje
pruttelen het
werk gaat verder
Ik voel me een
koffiezetter
langzaam trekt het
zwarte vocht door
Druppels kruipen
een druipsteengrot
stalactieten
vormen zich steen
De koffie loopt
moleculen
pruttelen de
wereld samen
De kettingzaag
ronkt het hout snijdt
aan twee kanten
vallen op grond
Geplant oerwoud
wordt verloren
paradijs voor
een nieuw gebouw
De zaag graaft een
diepe gleuf gif
straks groeien grijs
muren beton
Blijft herinnering
groen achter van
hoe het was wat
er nu nog is
De moeheid snauwt
door het kantoor
het bureau krijgt
kasteelvormen
Een slotgracht wordt
gegraven om
de poten van
de tafel heen
De brug hijst ze
op de muren
grijnzen de burcht
het kantoor in
De vesting is
opgeworpen
ik kom vandaag
niet naar binnen
De zwaan kleeft aan
druppels glijden
over vette
veren omlaag
De kop duikt de
plomp in en graast
over bodem
van moddersloot
De nek trekt uit
het water hijst
de kop verder
druppels omlaag
Wat daar op het
water drijft laat
het slootnat van
zich afglijden
Kleef aan trekt zich
niks aan waarin
hij zwemt plakt zich
snel van hem los
De achterkant
van het gelijk
staat op deze
sigarenkist
Verborgen in
de houtvezels
nerft de waarheid
zich tevreden
Behaaglijk zoekt
de pen in een
dunne spleet of
het achterhaalt
Dan verslaat het
gelijk zichzelf
het kistje spat
duizend spaanders
In het zand ligt
het hoofd ergens
de helm wilde
al niet meer los
Tussen tegels
verdween het hoofd
het gat is te
diep het te zien
Het poppetje
van lego moet
nu zonder kop
verder leven
Alleen benen
kunnen nog los
van de romp de
rest ligt buiten
Tussen tegels
in de spleet ligt
de brandweerman
begraven kop
