Geef mij een klein
uurtje en ik
trek je hele
dag met mij mee
Het regent droog
de paden zijn
begaanbaar voor
de wandelaar
Het bos oogt leeg
de wandelaars
zijn vertrokken
en wij alleen
Ik merk hoe de
wereld van ijs
naar de knoppen
verschijnt voorjaar
Ik lees mijn hoofd
lijnen maken
een wandeling
van nu naar toen
En weer terug
opgeschrokt in
de leegte van
herinnering
Wat zei ik toen
wat dacht ik dan
en wat deed het
precies met mij
Dan kijk ik naar
het schepje na
al dat graven
en wens beter
Het ijs drijft nog
in het water
de vorst droogt op
voor regen nat
Druppelt op het
ijswater in
dunne klontjes
traag wegsmelten
De winter druipt
in een trage
stroom over het
het laagje ijs
Vogels roepen
al van lente
het gras kleurt al
groener dan eerst
Alleen zijn de
paden modder
geworden van
het smeltwater
Straks droogt alles
op en staat een
wereld op van
dood naar leven
De geur van good
old memories
zweeft rond mijn hoofd
ik snuif het op
Op mijn kamer
ergens in het
leiden speel ik
harmonium
De toonladders
preluderen
een lieve lust
trappers hijgen
Tot ver in de
hal staan ze en
luisteren naar
mijn herriewals
Het is stil op
straat zelfs de rij
auto's voor het
stoplicht wachten
Tot ik klaar ben
het applaus zwelt
open ik voel
mij onwijs trots
Nu verstop ik
mij op zolder
tussen tongen
speel ik gedwee
De lofzang in
de stilte van
het alleen zijn
slurp ik muziek
Het pad kronkelt
door het park een
heuse rivier
meandert weg
Van bruggetjes
wandelaars op
zondagmiddag
roken voor mij
De bankjes vol
liggen buiken
op schoot gerold
in voorjaarszon
De jassen nog
aan maar knopen
staan strak kijk uit
voor de kapers
Daar gillen de
kinderen van
het spelen de
ouders roepen
Handenklap waar
blijf je nou toch
een bootje tuft
over het nat
Maar verder draalt
zondagmiddag
langzaam van de
smalle paadjes
De rivier is
opgedroogd de
zon verstopt zich
in de wolken
Zo dobber ik
weer alleen op
dun water van
paadjes in park
De geknipte
snippers heb
ik bij elkaar
geveegd een hoop
Daarna in het
zakje gedaan
groen waarop staat
voor hendrik-jan
Het papier ligt
in het papier
geknipt en mooi
opgevouwen
Er ligt werk van
jaren terug
in allemaal
fraai door elkaar
Een hart open
en dicht letters
van mijn naam en
haar naam samen
Ze kronkelen
tot een werkje
dat vertelt van
jonge jaren
Van toen dat je
het niet zult gaan
vergeten als
ze groot zal zijn
Ik droom dat het
vakantie is
koffers staan klaar
voor het vertrek
De noorderzon
schijnt ver in de
woonkamer het
duurt niet lang meer
Of de wekker
vertelt mij dat
het tijd is om
op te gaan staan
Het piept en het
rinkelt mij droom
wakkert zonder
een vakantie
