Ik liep eens te
grazen over
groene weides
de stal was dicht
Het gras smaakte
droog stalmeester
sloot de deur voor
ik binnen was
De nacht droop in
het donker toe
de vrees kroop mijn
ogen dicht toe
Het bleef stil en
ik wist als ik
mekkerde hij
mij zou horen
Vrije vogels
vliegen vissen
in het water
spiegelt alles
De diepte is
hoogte en de
wolken drijven
op de bodem
Ze probeerden
mij te vangen
met naald en draad
zaten ze daar
Wachten tot ze
beet kregen en
mij in de kraag
zouden bijten
Ik vloog in de
val de vrijheid
verdronk in de
hoge hemel
Verstrikt in de
netten van het
geloof vocht ik
mij een uitweg
De mazen zijn
groter dan je
denkt zo vond ik
ergens een gat
De vrijheid is
sindsdien groter
dan ooit hemels
vlieg ik de sloot
De sirene
loeit een weg door
het verkeer de
stad is te klein
Auto's stoppen
banden gieren
een bocht biedt niet
genoeg ruimte
Blauw zwaait in het
glas terug ze
knipperen licht
boven onder
Dan zie ik hoe
ze naar het raam
schoot en dacht aan
ons onderweg
Geschept door een
auto of een
hartaanval de
sirene loeit
Dat wij net weg
waren en het
niet konden zijn
deed er niet toe
Dat wij het wel
konden wezen
de gevaren
loerden altijd
Ik hoor hoe de
sirene de
hoek om jakkert
denk aan niemand
Waarom neemt een
ambulance
altijd iemand
mee die je kent
Is het zover
dan is het erg
genoeg er dan
aan te denken
Ineens zijn ze
kaal de bomen
blote takken
wijzen omhoog
De bladeren
weven een kleed
over het gras
langs de kade
Het heet herfst als
de wereld van
kleur verandert
vormloos winter
Je schrikt alles
gaat ineens zo
snel terwijl het
leven zo traagt
Dan komt de zon
ze tekent het
laatste beetje
grijs in een kleur
Voor je er erg
in hebt is ze
verdwenen in
de duisternis
Dicht op en kom
snel je bed uit
buiten zingt de
morgen in mist
Gooi maar raak wat
mis is mist hij
het mag vandaag
bij de intocht
Wat is een paard
tegenwoordig
nog waard de zaak
staat op springen
Het trippelt vol
verwachting in
ons hart want
een gard klopt hard
De foto's uit
verleden tijd
kleven door zijn
handen vandaag
Reizen reizen
opnieuw in de
herinnering
gaat hij terug
De warme zon
op piazza
san marco en
de vier paarden
Ziet hij boven
de ingang hoog
steigeren op
de messias
De was hangt hoog
boven water
te drogen en
geurt in het wit
Dan schuift de plaat
door naar een heus
panorama
scheef in het beeld
Hier vertelt de
herinnering
een mooier beeld
dan dit plaatje
Het schimmenrijk
verstopt in mist
ze vliegen weg
en lossen op
Tussen bomen
zweven wezens
ze zijn donker
en licht ineen
De mist schrokt ze
op gulzig en
onderdanig
verdwijnen ze
Ik wacht op het
licht dat dampen
verdampt tot een
helder gezicht
Ik ben bang voor
de levenden
die dan ineens
zichtbaar worden
