Tovenaar en
heks roeren in
de grote pan
borrelend groen
Ze deinen de
massa tot het
ontbinden van
groenten en vlees
Nog even een
toverspreuk zwaait
de heks roerend
over het groen
Geuren kleuren
kringelen in
heftige pracht
uit deze pan
Een lepel proeft
de ontbinding
een palet geeft
betovering
Het smaakt heerlijk
snoept de prins snel
herfst begint met
betoverd snert
Een lange reis
was het maar we
mochten weer op
weg naar huis gaan
Wegen wezen
dezelfde weg
maar de richting
tegengesteld
Ik voelde het
stof nat worden
veranderen
in modderstroom
Tot het bos was
er niks aan de
hand maar daarna
kronkelde shit
Van beneden
borrelde het
verder omhoog
tot tophoogte
Dreef een wens zo
snel van mij af
de wens naar huis
terugkeren
Een paraplu
hielp niet meer ik
zag het huis al
naar mij komen
Mist en regen
weerhielden mij
niet je vast te
kunnen houden
Ik rook geuren
vertrouwd in mijn
neusgaten naar
binnen komen
Iedereen was
er en was zo
aardig dat ik
blij was te zijn
Ik verstop mij
in bergen want
de hulp kan ik
niet meer vinden
Onder stenen
liggen dikke
lagen uit de
vervlogen tijd
Het bergpad is
smal verandert
in een bergpas
van ijsstenen
Ik kijk omhoog
de top ligt nu
beneden mij
en hulp blijft weg
Ik ging een keer
op bedevaart
de brede vaart
voer mij op weg
De tocht was boos
en een beetje
bar ook voordat
ik er aankwam
De blijheid van
het zien van de
bestemming is
bijgebleven
Roerloos bleef het
doel staan zonder
dat het ergens
anders heenging
Het was laatst rond
etenstijd dat
de haas zich nog
even rekte
Voordat hij in
het maaltje kwam
en de reus liet
een harde boer
Het sprookje spookt
verder zonder
ophouden want
er staat iets bij
Ik roep met heel
mijn hart riep de
ossenhaas naar
de spruitjes toe
De aardappels
verhulden zich
in de jus tot
ijs brak van straks
Dan haastte de
haas in de mond
voor hij echt het
haasje zou zijn
Dreef het licht nog
even op dan
was er ruimte
voor het toetje
Voor mijn voeten
blijft het donker
het pad kan ik
niet meer volgen
Een lampje zoek
ik om gezien
te worden en
voor het zelf zien
Het bos blaast de
damp van de nacht
de bladeren
bedden een weg
Nog even duurt
het voordat de
morgenstond kriekt
dat geeft nieuw zicht
Opgeruimd staat
netter weet ik
maar dan moet je
ruimte hebben
Ik zoek ruimte
voor een tijdje
dan verstop ik
mij eventjes
Geen kamer is
klein genoeg om
onzichtbaar te
zijn voor even
Ik sta hier ik
kan niet anders
betekent geef
mij de ruimte
