In de tuin bloeit
een roos het is
de enige
bloem die er groeit
Gister haalde
ik mijn vingers
open aan een
doorn van de struik
Rozen bloeien
mooi opvallend
deze roos zwaait
trots op de wind
Ze vraagt alle
aandacht van mij
want ze prikt fel
en venijnig
Aandacht voor de
ander wordt dan
de aandacht voor
zichzelf klapt roos
Ik kijk nog eens
naar onze roos
mooi vol en trots
wuift ze mij weg
Ogen glijden
over mij heen
ze lezen dit
en nog veel meer
Ze kijken en
keuren als ik
je ogen kon
zien zou ik wel
Teruglachen
en glimlachen
je kritische
blik ontwijkend
Geef me even
dan ruim ik nog
snel alles op
voor je oordeelt
Ik leef dus ik
blog de adem
trekt door mijn lijf
bij het schrijven
Tuur het scherm vol
letters die er
zojuist nog niet
hebben gestaan
Lucht vult zich met
muziek en het
internet vult
zich met tekens
Hier komt een kort
levensteken
ik vertel je
dat ik besta
