Elke dag een haiku of gedicht mét foto van de wolkenhemel
op de verlichte wolken
voor de knallen uit
van het donkere woud
verstolt zonneschijn
het keerpunt verschijnt langzaam
door de kalende bomen
voor ze weer dichttrekt
een zee van golven
op winterzon
slaan een deken om het zicht
alles verdwenen
vrieswind op de wangen
nog vuriger
in de harde wind
blaast de zon bol
wijst een heldere ster
het ochtendgloren
liefde die lijmt aan
laagjes lichtspecie
een rondo russo cirkelt
rond in gedachten
ben je op het verste punt
keer om - kom terug
slaan een extra sluier om
kleinere wereld
papier ondersteboven
aangekruist vakje
voor op een gespreid bedje
verlichte wolken
verzwijgen de grijze dag
smoezende wolken
toortsen van licht n de lucht
de zon keert bijna
in de wilgensprieten
sprokkelt de warmte
grijs op grijs op grijs op grijs
genoeg licht gegrijsd
tussen de wolken door
straalt een glimlach
nog voor de dag begint
is het al donker
over verlichte vegen
zal de zon keren
door de wolken
door de wilgen
voel je je hart
vlak voor de lichten
voel je je hart hard gaan
de maans zachte morgenglans
toegestopt geluk
gaan bij morgenlicht open
dwaas' grijze wereld
druppels druppelen dwaas
op goed gemoed
verschijnt daar het feest
Sinterklaasavond
de hersenpan kookt over
stresswolken dampen
gelijke partjes licht
beschenen wolken