de wolken wiegen
de tijd losjes in de hand
steeds een uur te laat
nog van de regenbuien
nu is de tijd
een ademstrook frisse lucht
streelt de rozige avond
De klokt kruipt naar
twaalf maar jij dient
je nog niet aan
de mailtjes en
Tweets nemen mij
zo in beslag
dat ik je niet
meer kan zien staan
Je klopt op de
deur maar ik hoor
alleen hoe mijn
mobieltje gilt
Om mijn aandacht
tot ik opschrik
en voorover
buig een gedicht