een vliegtuig sleept
een komeet door de lucht
de avond begint
De wereld draait
door maar mijn hoofd
duizelt rond een
kometenbaan
Elke zin een
onvertogen
woord draait rondjes
zonder stoppen
Ik weet dat het
raar is wat voor
mij misschien lijkt
vanzelfsprekend
Dan slaat er een
meteoriet
van emotie
in het denken
Een zilveren
komeet schimpt de
hemel een pijl
achter het vuur
Een bolletje
jaagt door het blauw
en trekt een streep
in het azuur
De zon licht de
staart op en geeft
afval zilver
dat het uitlaat
De hemel spiedt
met snelheid door
het luchtruim straks
zijn we te laat