Wolkenhemel

zondag 7 december 2014

Ze zijn verdwenen
de spullen waar hij van hield
voor ons onvindbaar

In chocolade
verstopt het kleinood
is groot in wat het kwijt kan

We hebben hem niet
meer zien liggen de aanblik
van toen is genoeg

Afscheid van vader
dobbert de kist op een zee
van vuur langzaam weg

De dood is even
onverdragelijk als hij
was toen hij leefde

De afschriften in
een mapje bladert ze in
de geschiedenis

De lange weg naar
het onvermijdelijke
dat hoe dan ook komt