Langzaam trekken
de armen de
lage tonen
over de vloer
De balg zucht het
hout kraakt bij de
bewegingen
naar de muur toe
Aan de veren
bengelt de lucht
in de schoepen
van de motor
Nog een duwtje
dan staat hij op
zijn nieuwe plaats
klaar voor spelen
Ik fietste op
een wolk onder
mij hagelden
grijze stenen
De wind slurpte
de banden op
ik hoorde mijn
trappers suizen
Het fietspad was
een mist waarin
fietsen rode
lampjes volgden
Ik kon niet meer
kijken want voor
mij donderde
een wolk een bui
Ik hield het niet
meer droog zelfs op
een wolk val je
in het water
Ik wil best wel
een eindje op
je meedrijven
jij hoge wolk
Ik laat mij dan
lekker vallen
op het zachte
wit in je wolk
Mijn gezicht piept
net over het
schuim en pretoogt
de diepte in
Daar zo hoog in
dromen dobber
ik als een god
in de wolken
Tegen het licht
grijs is geen kruid
opgewassen
regen kleurt triest
De lucht klaart een
klinkklaar verhaal
witte regen
wacht op zijn beurt
Ik glibber in
gedachten door
het smalle pad
de honden uit
Maar dan barst het
grijs in vrolijk
geschreeuw lang kan
het niet duren
Gewiekst zwieken
gewieksten door
het hoge zwerk
een zwarelaar
Wegen waren
de weg kwijt het
wezen zoekt zich
een wezenloos
Tegen de truc
van het gedicht
is geen gewicht
opgewassen
Maar gewiekst als
ze is verstopt
het ware een
halve regel
Die verrekte
verregende
ochtenden een
stroom motregen
Druppels op het
glas klitten in
elkaar tot een
klein riviertje
Ze zoeken een
plek in mijn jas
om naar binnen
te sijpelen
Ik weet wel dat
er ergere
dingen zijn maar
leuk is anders
Ik droomde dat
een nachtmerrie
mijn slaap aan het
verstoren was
Alles voelde
zwaar het dekbed
drukte op mijn
geweten kwaad
De demonen
hesen het zeil
en bliezen de
storm woest vooruit
Ik werd wakker
het zweet op mijn
voorhoofd zei dat 't
maar een droom was
