Kort van lange duur

Het klinkt misschien
vroeg maar het is
best al laat om
nog uit te gaan

De dag neuriet
amper hoorbaar
een treurzang iets
is heengegaan

Door de wolken
probeert de maan
te schemeren
blijft schadeloos

Ik kijk nog eens
omhoog en weet
wel beter kort
duurt nog heel lang

Broodeilanden

Het brood schiet als
paddestoelen
uit de grond in
het groene gras

Plukken zwanen
broodkorsten de
snavels grazen
het gras gelijk

Gekortwiekt drijft
het brood omhoog
de zwaan peddelt
over het groen

Klappen vleugels
uit landen op
brood in een rij
eilanden ligt

Licht luchtig kroelen

Je kroelt mij traag
wakker met je
lieve ogen
over lakens

De nacht trekt traag
opzij want het
gordijn schuift weer
open vandaag

Het licht aarzelt
luchtig door de
nevel vannacht
dampt gestaag op

Zo vergeet ik
dat we alleen
zijn je knipoog
overgave

Polderweg

We rijden op
de polderweg
aan weerszijden
dubbel bomen

Omhelzen het
polderlandschap
wolken achter
als bergtoppen

De weg hobbelt
in een rechte
lijn vooruit de
kruisingen weg

Waar ik ook kijk
er is niets dan
lange repen
donkere grond

Lichtbuiging

Lichtjes buig je
over mij heen
en geeft een kus
voorzichtig licht

Je kietelt de
lakens tot een
donszacht witte
lichtdeken warm

Misschien ziet het
er donker uit
maar je keert de
boel gerust om

Dan scheer je met
een knipoog langs
de regen heen
en keert droog om

Ritueel - #WOT

Mijn dag ademt
rituelen
tanden poetsen
en ontbijten

De fiets staat klaar
voor vertrek het
treinfluitje haal
ik maar netjes

Deuren dicht het
moment dat voor
mijzelf is ik
blader en lees

Maar dan opeens
staat alles stil
de trein rijdt niet
het werk is weg

De dans van mijn
ritueel is
uitgedanst het
zoekt een nieuwe

Voordringer

Noem mij maar een
ongeduld het
wachten duurt mij
gewoon te lang

Daarom dring ik
alles opzij
de wereld gaat
mooi aan de kant

Tot een kink de
kabel knikt de
stroom stokt en het
stromen staat stil

Een schelden barst
los de ruimte
verdwijnt de rest
staat in de weg