Vergeet de rest
Sla het boek maar
open op de
juiste bladzij'
Ik weet ook wel
dat andere
dingen moeten
belangrijk zijn
Maar als je het
verhaal leest je
deze wereld
langzaam wegdroomt
Dan is er niets
belangrijker
dan de letters
die je nu leest
In het water
spiegelt je zelf
in vlekken op
het oppervlak
Je kijkt in de
waterspiegel
hij schildert je
na in ribbels
Vergeefs zoek je
de herkenning
ben ik dat die
daar ronddobbert
Tot de regen
het schilderij
vertroebelt in
duizend rondjes
De dichter blaast
de toren op
waar hij verzen
omlaag druppelt
Niet in de maat
de rijm ontbreekt
hij zinspeelt geen
bloemrijke taal
Zo daalt hij in
wanhoop omlaag
achter druppels
en regels aan
Een minuut buigt
hij een besluit
nog even om
voor poedelnaakt
Hij geeft het een
afraffel vlak
voor sluitingstijd
de geboorte
Voor mij uit zwaait
het lichtje van
sint maarten het
zingt een liedje
Over koeien
met rokjes aan
en meisjes met
paardenstaarten
Een lange stoet
van lichtjes volgt
het duister zingt
kinderstemmen
Vult zakjes snoep
in de maat staat
de sint achter
de gevers gul
Ineens is daar
de val alles
zakt omlaag en
stort in elkaar
Het is de val
waarin je zakt
verdwijnt in het
zwarte duister
Ik zoek naar de
lichtpuntjes in
de kwast met verf
die ik opstrijk
Een nieuw luik moet
ons behoeden
voor het grote
donkere gat
Vanochtend uit
wandelen de
honden aan de
lijn de zon op
Vergezichten
speelden met het
frisse licht van
de nieuwe dag
De zuilen licht
spelevaren
de hoogte in
wolken koppen
Lichtgevende
randen schrokken
duisternis met
grote happen
Ik schrijf haar naam
letters rollen
en vullen zich
tot een verhaal
Woorden vluchten
uit het inkt dat
mijn pen op het
papier krast blauw
Maar dan kwaken
ze en kraken
het verhaal los
hun eigen gang
Ik verlies de
controle hier
gaat het verhaal
zijn eigen weg
Ik sta erbij
en kijk ernaar
op papier leeft
ze haar leven
