Daar waar winter
was fluit voorjaar
zomer binnen
bomen bloeien
Hun blaadjes ten
hemel de lucht
blaast warm door de
groene tunnel
Kikkers brullen
waar het ijs vroor
het gras verschiet
waar grond kaalde
Van alles dat
niets was is niets
meer overal
leeft leven op
Je meent het niet
en zegt dit om
je beter te
laten voelen
Zijn armen slaan
slungelig langs
zijn lijf zijn hoofd
ingetrokken
Ze schreeuwt terug
als jij dat vindt
dan vind je dat
het is niet zo
Ik zie hoe de
waarheid wegrent
in het paadje
bij de bosjes
Liefde maakt blind
de haat razend
en de woorden
spreken doofheid
Ik heb er geen
woorden voor maar
de gedachten
overstromen
Langzaam ordent
de chaos een
analyse
van het gesprek
Geduldig zoek
ik nuance
bedenk wat er
nu gezegd is
Alles ontvouwt
zich ik kan weer
verder naar het
volgend gesprek
Mijn agenda
verborgen in
stapels papier
niet te vinden
Het gemak waar
afspraken weer
verdwijnen en
het besluit ligt
In enkele
woorden veilig
opgeborgen
verdraaid en wel
Ik dobbel niet
met de woorden
in mijn hoofd draait
het welletjes
De wereld staat
in brand de een
pest en treineert
de ander dood
De opstand wordt
de kiem gesmoord
bloed vergieten
geen genade
Dan buigt zich de
hemel in rood
voorover en
schittert het licht
Alle kleuren
tinten wolken
flarden hemel
als een decor
Ik vlieg met je
de achterkant
van deze bol
blaast vertrouwen
Daar stortte hij
neer midden in
de rij huizen
veegde hij vuur
Achter ramen
doemde vuur als
achter glas van
een potkachel
De mensen zag
ik happen naar
vrijheid het vuur
brandde dreigend
Ze verbrandden
levend dacht ik
met angst terwijl
ik wakkerde
Ik droomde van
de zeppelin
groot zilverde
de bolknak lucht
Hij voer omhoog
in een salto
naar de hemel
rechtstaand opwaarts
Het ging niet hij
viel terug en
schoot dezelfde
weg waar hij kwam
Nog een poging
hij duikelde
opnieuw de weg
omhoog omlaag
