Elke dag een haiku of gedicht mét foto van de wolkenhemel
Wind strijk het hoofd glad voor het verwart in knopen zijn gedachten schoon
De kleine druppels regen sproeit een douche op mij kristalglazen glas
Vlammen vlammen op de kachel brandt avondrood tot donker het dooft
Zwak schijnt de avond voorovergebogen licht valt op de straten
De hemel schudt zijn verenpak los tot een klein veertje opdwarrelt
Een wolkje slagroom op de chocolademelk tegen de nachtvorst
Een flinke stapel boeken draag ik met me mee de bieb verkoopt uit
De wind giert het pad schoon en gaat lekker liggen naast de bladeren
Ik leef want ik beef een rietje is er niks bij zo wuift de wind mij
Verstopte regen sproeit het douchegordijn omlaag tegen de wind in
Het is weer donker voor je zag dat het licht was verlummelde tijd
De regendruppels dobberen bootjes bellen op het slootwater
Op bolle wolken drijven de dagen over trekken hemels blauw
De vleugels gespreid over het heldere licht vliegt een engel op
De klok tikt verder maar de tijd staat stil hij is uit de tijd gestapt
Tranen verstoppen zich in de regendruppels doorweekte straten
Schrijf de schijf van vijf bij elke hap die je neemt vingertje omhoog
De vleugels slaan uit gedragen op het donker licht als een veertje
Tranende tuiten vertelt het donker de dikke druppels regen
Verstopte ochtend druppelt in de duisternis schuift wolken opzij
In gele rondjes dwarrelen de bladeren fluisterend omlaag
De lichtstralen laag op laag gebundeld vandaag is het er warm van
Het licht schuin omhoog ritselt zon door de takken vallen bladeren
Hoe de seizoenen verschijnen en jij verder verdwijnt uit de tijd
Flarden verstoppen wat er is maar je niet ziet tot de mist optrekt